Τουρκικά παράλια: Οι γείτονες έγιναν μποέμ

Μοντέλα, Ευρωπαίοι VIPs, Ρώσοι επιχειρηματίες και σκαφάτοι έχουν αρχίσει σιγά σιγά να αποχωρίζονται τις βίλες που είχαν μετατρέψει σε δεύτερο σπίτι τους ολόκληρο το καλοκαίρι. Αυτή είναι η στιγμή για να ανακαλύψουμε εμείς την αυθεντική ατμόσφαιρα στις ακτές της Τουρκίας. Αλικαρνασσός, Κουσάντασι, Σμύρνη. Ή, αλλιώς, εκεί όπου χτυπά η καρδιά της τουρκικής ριβιέρας.

Τουρκικά παράλια: Οι γείτονες έγιναν μποέμ

Μοντέλα, Ευρωπαίοι VIPs, Ρώσοι επιχειρηματίες και σκαφάτοι έχουν αρχίσει σιγά σιγά να αποχωρίζονται τις βίλες που είχαν μετατρέψει σε δεύτερο σπίτι τους ολόκληρο το καλοκαίρι. Αυτή είναι η στιγμή για να ανακαλύψουμε εμείς την αυθεντική ατμόσφαιρα στις ακτές της Τουρκίας. Αλικαρνασσός, Κουσάντασι, Σμύρνη. Ή, αλλιώς, εκεί όπου χτυπά η καρδιά της τουρκικής ριβιέρας. Αφράτες μαξιλάρες ριγμένες πάνω στην ξανθή άμμο, παγωμένο ροζέ κρασί και στο background η μελαγχολική φωνή της Cesária Evora. Για τους περισσότερους, αυτός είναι ο παράδεισος του Μπόντρουμ.

 
Κι αυτό γιατί όλα όσα αναζητούν κάθε καλοκαίρι οι σχεδόν 3 εκατομμύρια επισκέπτες της Αλικαρνασσού βρίσκονται στις παραλίες και στα all inclusive resort της. Ελάχιστοι έχουν απομείνει αυτή την εποχή. Άμμος, βράχια, κυπαρίσσια και κέδροι συνθέτουν το φθινοπωρινό σκηνικό με την θερμοκρασία γύρω στους 30 βαθμούς. Με λίγα λόγια, το Μπόντρουμ είναι στα καλύτερά του. Θα κρατήσουμε αποστάσεις από τους πολλούς, εκείνους που καταφτάνουν με πλοίο, ταξί ή λιμουζίνα. Επιλέγουμε ένα 4x4 που θα μας οδηγήσει στην ανεξερεύνητη χερσόνησο της Αλικαρνασσού. Ερειπωμένοι ανεμόμυλοι χτισμένοι κάποτε από ελληνικά χέρια, πέτρινες εκκλησίες, κρήνες, χωριουδάκια που κατηφορίζουν τους λόφους μέχρι να αγγίξουν το κύμα, την παλιά πόλη του Μπόντρουμ με τους πεζόδρομους και το κάστρο του Αγίου Πέτρου που έχτισαν οι Ιωαννίτες Ιππότες της Ρόδου τον 15ο αιώνα να δεσπόζει πάνω από το λιμάνι. Μόνο έτσι θα ανακαλύψουμε τα δύο πρόσωπα της Αλικαρνασσού: το ένα, γνωστό σαν το Σεν Τροπέ του Αιγαίου στους τουρίστες και το δεύτερο, το λιγότερο γνωστό που θυμίζει περισσότερο τις άγριες ακτές της Δαλματίας.
  
 
Έξω από το fusion μενού των resorts γευόμαστε πικάντικο κεμπάπ, πίτες με πλούσια γέμιση που μοιάζουν με πίτσα και ψήνονται στον ξυλόφουρνο και που οι ντόπιοι αποκαλούν “pide” αλλά και σπιτικές αραβικές πίτες. Και την Παρασκευή γινόμαστε ένα με τις νοικοκυρές που γεμίζουν το καλάθι τους με άνθη κολοκυθιού, αρωματικά πεπόνια και ροδάκινα από την υπαίθρια αγορά. Κάθε οδηγός και χάρτης για το Μπόντρουμ αποδεικνύεται άχρηστος αφού δεν υπάρχουν ταμπέλες ή ονόματα στους δρόμους. Το μυστικό κρύβεται στους ντόπιους, που εξοικειωμένοι πλέον με τους επισκέπτες, θα σας βοηθήσουν σε οτιδήποτε χρειαστείτε. “Το 1977 η πόλη έμοιαζε με το μικρό Ποζιτάνο, γεμάτο μποέμ τύπους, συγγραφείς και ζωγράφους. Σε ένα τραπέζι καθόταν ο Νουρέγιεφ και πιο δίπλα ο Μικ Τζάγκερ”, θυμάται ο Sahir καθώς μας σερβίρει βαρύ γλυκό καφέ. “Πλέον, σε αυτή τη χώρα θέλουμε να τα κάνουμε όλα εντυπωσιακά”, συμπληρώνει γελώντας.
 
  
 
 
Tags:Αλικαρνασσός  Μπόντρουμ  Σμύρνη  Κουσάντασι  Τουρκία  ξενοδοχεία  εστιατόρια  αξιοθέατα  διαμονή  φαγητό  εστιατόρια  ταβέρνες  πολυτέλεια 

Προηγούμενο

Θεσσαλονίκη: Επιστροφή στο βορρά

Επόμενο

Θεσσαλονίκη: Επιστροφή στο βορρά