Τα 10 ταξιδιωτικά μυστικά του Antony Bourdain

Είτε επισκεπτόταν μια πολιτεία των ΗΠΑ είτε εξωτικούς και μακρινούς προορισμούς, είτε απολάμβανε τις πιο εκλεκτές γεύσεις σε εστιατόρια βραβευμένα με Michelin είτε street food σε κάποιο ξεχασμένο σοκάκι, ο Antony Bourdain το έκανε πάντα εξίσου ανεπιτήδευτα και παθιασμένα, με τον αέρα ενός ροκ σταρ που αν και έχει φτάσει στην έβδομη δεκαετία της ζωής του συνεχίζει να προσπαθεί να ρουφάει τη ζωή μέχρι το μεδούλι, βγάζοντας γλώσσα στους κινδύνους και τις κοινωνικές συμβάσεις. 

Για όλους αυτούς τους λόγους και πολλούς ακόμα, ολόκληρος ο πλανήτης θρήνησε πρόσφατα το θάνατό του, σε ηλικία 61 ετών. Όμως ο Antony Bourdain μάς άφησε μια πλούσια παρακαταθήκη, αλλάζοντας, μεταξύ άλλων, τον τρόπο με τον οποίο ταξιδεύουμε. 

Ακολουθούν δέκα μόνο από τα ταξιδιωτικά μυστικά που μοιράστηκε με το κοινό του, είτε μέσα από τα λόγια είτε μέσα από τις πράξεις του. Μυστικά που υπόσχονται να μας βοηθήσουν να γνωρίζουμε αληθινά κάθε νέο μας προορισμό.

1. Δεν δίσταζε να κάνει μια παύση στη διάρκεια του ταξιδιού: «Μια από τις μεγαλύτερες χαρές μου στα ταξίδια μου είναι να κάθομαι και να παρακολουθώ την καθημερινή ζωή. Μαθαίνεις πάρα πολλά. Μαθαίνεις πάρα πολλά για τη Σαϊγκόν, για παράδειγμα, ενώ κάθεσαι σε ένα χαμηλό πλαστικό σκαμπό, πίνοντας καφέ ή τρώγοντας πικάντικα νουντλς και, απλά, παρακολουθώντας τους Βιετναμέζους, πώς ζουν, πού πηγαίνουν, τους ρυθμούς της καθημερινότητάς τους», είχε πει.


Σαϊγκόν

2. Απόφευγε να στριμώχνει όσο το δυνατόν περισσότερα στο πρόγραμμα ενός ταξιδιού:
Θεωρούσε κακή ιδέα το να επιδίδεται κάποιος σε ένα μαραθώνιο για να επισκεφτεί όσο γίνεται περισσότερα μέρη. «Μου αρέσει να περιπλανιέμαι σε μία πόλη τη φορά» έλεγε προσθέτοντας: «Η φρενήρης συμπίεση του χρόνου για να δεις τα αξιοθέατα σε κρατά κλεισμένο σε μια φούσκα εμποδίζοντας να σου συμβούν μαγικά πράγματα. Τίποτα απροσδόκητο ή υπέροχο δεν θα σου συμβεί αν γεμίσεις τη διαδρομή σου στο Παρίσι με το Λούβρο ή τον Πύργο του Άιφελ».

3. Η ασφάλεια και η άνεση δεν ήταν πάντα στις προτεραιότητές του: Έβραζε αυγά σε ηφαιστειακές θερμές πηγές, πάλευε με ζόρικους τύπους στην Ανατολική Ευρώπη, κολυμπούσε σε λασπόνερα. Μας ενέπνευσε να ανοιχτούμε σε εμπειρίες που διαφορετικά θα διστάζαμε να δοκιμάσουμε.

4. Έλεγε ότι μακριά από τον τόπο μας, είμαστε όλοι, κατά κάποιον τρόπο, «χαζοτουρίστες»: «Έχω περάσει 17 χρόνια ταξιδεύοντας, συχνά με βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις, αλλά στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οι προσδοκίες μου ανατρέπονται εντελώς» είχε πει, συμπληρώνοντας: «Όταν βρίσκεστε οπουδήποτε αλλού εκτός από το σπίτι σας, καταλάβετε ότι συχνά είστε οι πιο ανόητοι, εκείνοι που δεν έχουν ιδέα τι συμβαίνει γύρω τους. Αλλά αν είστε καλοί, γενικά και οι άλλοι θα σας φερθούν καλά».

5. Πήγαινε σε μέρη άγνωστα για τους περισσότερους τουρίστες: Δεν είχε πρόβλημα να θυσιάσει τη βολή του επιλέγοντας ως προορισμούς, αντί για το Λονδίνο και τη Ρώμη, μέρη που κάποιος άλλος δεν θα σκεφτόταν καν να επισκεφτεί, όπως η Ουρουγουάη ή το Ομάν, που του χάρισαν μερικές από τις καλύτερες ταξιδιωτικές εμπειρίες του. Όταν επιλέγεις ένα λιγότερο δημοφιλή προορισμό, έλεγε, τα χρήματά σου πιάνουν τόπο – κάνεις περισσότερα, τρως καλύτερα και περνάς ομορφότερα με πολύ χαμηλότερο budget.


Μουσκάτ, η πρωτεύουσα του Ομάν

6. Θεωρούσε την ανθρώπινη επαφή μια από τις καλύτερες εμπειρίες ενός ταξιδιού: Οι αγαπημένες του αναμνήσεις από ταξίδια προέρχονταν, όπως έλεγε, από την επαφή του με ανθρώπους η οποία προέκυπτε στη διάρκεια των ελεύθερων εξερευνήσεών του: «Είναι αυτές οι μικρές ανθρώπινες στιγμές που σε ακολουθούν για πάντα, οι τυχαίες πράξεις καλοσύνης».

7. Θεωρούσε καλή επένδυση ένα ποιοτικό ξενοδοχείο: Πίστευε ότι αξίζει να διαθέσεις κάτι παραπάνω για να εξασφαλίσεις ένα κατάλυμα που θα ανταποκρίνεται απόλυτα στις προτιμήσεις σου. Ο ίδιος αναζητούσε ξενοδοχεία σε γειτονιές με χαρακτήρα – περιοχές όπου «μπορώ να πάω με τα πόδια σε ένα café, να καθίσω και να απολαύσω το μέρος. Ξενοδοχεία με μοναδικό χαρακτήρα – τα παλιά, αποικιακού στυλ ξενοδοχεία είναι τα αγαπημένα μου», έλεγε. Άρχιζε να οργανώνει ένα ταξίδι κάνοντας πρώτα κράτηση στο ξενοδοχείο γιατί δεν πίστευε στις προσφορές της τελευταίας στιγμής. Δεν ήταν, ωστόσο, αρνητικός και με το να μείνει κάποιος σε σπίτι ντόπιου, για παράδειγμα νοικιάζοντας ένα δωμάτιο μέσα από το Airbnb.

8. Παρέκκλινε από τα σχέδιά του, όποτε χρειαζόταν: «Τα πλάνα είναι εφήμερα, να είστε προετοιμασμένοι λοιπόν να ξεφύγετε από αυτά». Παρότρυνε κάποιον να ακολουθεί το ένστικτο και την παρόρμηση της στιγμής, ακόμα και αν χρειαζόταν να θυσιάσει κάποια χρήματα.

9. Αναζητούσε πάντα τις συστάσεις άλλων ταξιδιωτών που γνώριζαν καλά ένα αντικείμενο: Χαρακτηριστικά, είχε πει στο περιοδικό Time ότι όταν ψάχνεις π.χ. το καλύτερο εστιατόριο σε έναν προορισμό, πρέπει να επισκεφτείς μια ιστοσελίδα η οποία απευθύνεται σε ανθρώπους που ασχολούνται με τη γαστρονομία. Είναι ο πιο ασφαλής τρόπος να πάρεις αξιόπιστες πληροφορίες από άγνωστους χρήστες στο διαδίκτυο.

10. Ταξίδευε διαρκώς. «Μετακινηθείτε: όσο πιο μακριά μπορείτε, όσο περισσότερο μπορείτε. Διασχίστε τον ωκεανό, ή απλά διασχίστε το ποτάμι. Μπείτε στη θέση ενός άλλου ανθρώπου ή τουλάχιστον δοκιμάστε το φαγητό του», συμβούλευε, και εμείς δεν έχουμε παρά να ακολουθήσουμε τα χνάρια του. Ή να χαράξουμε το δικό μας μονοπάτι.

Προηγούμενο

Ευρώπη: 4 μυστικοί προορισμοί για καλοφαγάδες