Ο ΟΔΗΓΟΣ ΤΟΥ ARTTRAVELΠΑΡΟΣ

ΠΑΡΟΣ

Όλα σε ένα. Έτσι είναι η Πάρος, ένα από τα πιο εύφορα κυκλαδονήσια. Στο δρόμο σας θα βρείτε πεύκα, ευκαλύπτους, βουκαμβίλιες σε όλες τις αποχρώσεις, μαργαρίτες και μποστάνια. Κι ανάμεσά τους λευκά ψαροχώρια, κρυστάλλινες παραλίες, άφθονη πέτρα, χειροποίητα εκκλησάκια και μοναστήρια. Και βέβαια πολλές παραλίες για όλα τα γούστα: απόμερες, κοσμοπολίτικες, οργανωμένες ή άγριες μετατρέπονται σε επίγειο παράδεισο για celebrities, καλογυμνασμένους 20άρηδες, οικογένειες και βέβαια για τους ορκισμένους λάτρεις των ανέμων και του windsurf. Αφετηρία κάθε διαδρομής η πρωτεύουσα Παροικιά. Στα στενά της συνυπάρχουν μαγαζάκια κάθε είδους, παραδοσιακά κυκλαδίτικα σπίτια με νεοκλασικά αρχοντικά, αρχαία μνημεία, γεφυράκια, κρήνες και μικρές εκκλησιές, το αρχαιολογικό μουσείο, το αρχαίο νεκροταφείο, ο λόφος του ενετικού κάστρου, το Ασκληπιείο, το Πύθιο, το Δήλιο και η παλαιοχριστιανική βασιλική εκκλησία. Στην είσοδο λιμανιού της δεσπόζει το σπήλαιο του ποιητή Αρχίλοχου, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση, έβρισκε εκεί καταφύγιο απομόνωσης για να βρίσκει έμπνευση και να γράφει τα ποιήματά του. Όλα βέβαια, μοιάζουν μικρά, μπροστά στο σύμβολο της Πάρου που δεν είναι άλλο από την Παναγία την Εκατονταπυλιανή, που λέγεται ότι χτίστηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο. Εδώ γίνεται και το μεγαλύτερο πανηγύρι του νησιού το Δεκαπενταύγουστο. Ο ναός αποτελεί το μεγαλύτερο ιερό προσκύνημα μετά το συγκρότημα του Αγίου Όρους ενώ η εικόνα της Παναγίας του 17ου αιώνα αποτελεί τη δεύτερη προσκυνηματική εικόνα των Κυκλάδων μετά την εικόνα της Παναγίας της Τήνου.

Μόλις ο ήλιος δύει, τη σκυτάλη παίρνει η Νάουσα, που το πρωί μοιάζει να κοιμάται, το μεσημέρι κάνει βουτιές στις κοντινές Κολυμπήθρες και κάθε βράδυ χορεύει και ξενυχτά μεθώντας με ντόπιο κρασί.  Εδώ που σήμερα υπάρχει το ρομαντικό λιμανάκι, αιώνες πριν άραζαν τα πλοία τους πειρατές που είχαν γίνει ο φόβος και ο τρόμος των ναυτικών. Όταν η Πάρος πέρασε στα χέρια των Ενετών, τα πράγματα άλλαξαν. Νάουσα οχυρώθηκε και απέκτησε Καστέλι, μέρη του οποίου σώζονται μέχρι σήμερα. Το πανέμορφο και προστατευμένο λιμάνι της είναι πάντα πλημμυρισμένο με ψαροκάικα και ψαράδες οι οποίοι βγάζουν φρέσκα ψάρια και θαλασσινά ενώ οι παλιές αποθήκες των ψαράδων έχουν μετατραπεί σε ταβέρνες, καφενεία και ουζερί που σερβίρουν φρέσκους θαλασσινούς μεζέδες.

Κι ενώ η Παροικιά και η Νάουσα μονοπωλούν το ενδιαφέρον της νεολαίας και των τουριστών, οι εναλλακτικοί και low profile επισκέπτες βρίσκουν καταφύγιο στην παριανή ενδοχώρα. Αγαπημένο χωριό των μυημένων οι Λεύκες. Θα κάνουν τα πάντα για να σας ξελογιάσουν και το σίγουρο είναι ότι, αργά ή γρήγορα, θα τα καταφέρουν. Σκαρφαλωμένες στο βουνό, μακριά από πειρατές και φασαριόζους τουρίστες, οι Λεύκες είναι περικυκλωμένες από πεύκα, ελιές, αμυγδαλιές και μυρίζουν ρίγανη και θυμάρι. Δρομάκια στενά και ανισόπεδα, φτιαγμένα για να περνούν άνθρωποι και ζώα, όχι αυτοκίνητα με φροντισμένα μαγαζάκια και χαμηλά σπίτια με αυλές γεμάτες γεράνια. Εδώ, χανόμαστε στις σκέψεις μας ακούγοντας τον αέρα να περνά μέσα από τις πευκοβελόνες. Είναι ο ήχος που βγαίνει όταν η Πάρος κάνει ησυχία. Το βράδυ, απ'το μπαλκόνι, βλέπουμε τα άσπρα σπιτάκια του οικισμού να φωσφορίζουν στο δυνατό φεγγάρι που'χει βγει πάνω από τους φωτισμένους ανεμόμυλους στην απέναντι πλαγιά. Ένα πέπλο σιωπής καλύπτει τα πάντα. Η αισθητική  δεν θα μπορούσε να λείπει και από αυτό το χωριό, όπου υπάρχει το «Σπίτι της Λογοτεχνίας» που φιλοξενεί επαγγελματίες λογοτέχνες και μεταφραστές από όλες τις γωνιές του πλανήτη.

Know before you go