Ο ΟΔΗΓΟΣ ΤΟΥ ARTTRAVELΣΙΦΝΟΣ

ΣΙΦΝΟΣ

Παραδομένη στον άνεμο που φέρνει αρώματα θάλασσας και υψηλής νησιώτικης γαστρονομίας, η Σίφνος και έχει την ικανότητα να μας κάνει να ξεχάσουμε την επιστροφή, να αισθανόμαστε σαν μικρό παιδί σε ζαχαροπλαστείο: θέλουμε να τα δοκιμάσουμε όλα. Το νησί με τις 369 εκκλησίες και τα αμέτρητα πανηγύρια μοσχομυρίζει αρμύρα και θυμάρι και προβάλλει τις ομορφιές του κάτω από το εκτυφλωτικό Απολλώνιο Φως. Στη Σίφνο θα πάτε για να ξενυχτήσετε με αμέτρητα σφηνάκια καρπούζι, μπαινοβγαίνοντας στα trendy μπαράκια της Απολλωνίας, για να μάθετε τα μυστικά της αγγειοπλαστικής και μετά για αλλαγή να ξεχαστείτε σε μια μοναχική παραλία μπροστά στην αναμμένη φωτιά. Ελκυστικά μινιμαλιστική, low profile και στιλάτη, μας συνεπαίρνει αμέσως με την ατμόσφαιρα εκλεπτυσμένης χαλαρότητας που αποπνέει. Μαζί με μποέμ καλλιτέχνες, παρέες εργένηδων και χαμηλών τόνων κοσμικούς, παραδιδόμαστε μέρα-νύχτα στα θετικά vibes που εκπέμπουν τα μαγαζιά στο λιθόστρωτο Στενό της Απολλωνίας. Σε αυτό το κεντρικό γραφικό μονοπάτι που οδηγεί προς Καταβατή χτυπά η καρδιά της πρωτεύουσας: παλιές εκκλησίες, καταστήματα, εστιατόρια, καφενεία, ασπρισμένα σπίτια με λουλουδιασμένες αυλές και μπαράκια. Όλα βρίσκονται πλάι πλάι. Στη Σίφνο υπάρχουν 13 οικισμοί που κατοικούνται καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου και τα περισσότερα κτίρια τους είναι χαρακτηριστικά της κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής. Μόνο που σε αυτό το νησί, η αισθητική, το μέτρο και η πλαστικότητα κάνουν τα κτίσματα να ξεχωρίζουν: άσπρα σπίτια, επίπεδες οροφές (ώστε να συλλέγεται το πολύτιμο νερό της βροχής σε στέρνες), «φλάροι» (πήλινες καμινάδες στις ταράτσες), λιθόστρωτες αυλές και μονοπάτια με αρμούς, ανεμόμυλοι, περιστεριώνες, πολυάριθμα μοναστήρια και ξωκλήσια και φυσικά οι «ξερολιθιές» (αναβαθμίδες), που υπάρχουν παντού στο νησί συνθέτουν το ιδιαίτερο σκηνικό της.  Αφήνοντας πίσω μας την Απολλωνία εξερευνούμε τα χωριά που σε αυτό το νησί έχουν πάντα ζωή: ο αρχοντικός Αρτεμώνας που είναι και το μεγαλύτερο χωριό του νησιού, τα Εξάμπελα, η διάσημη γενέτειρα του Τσελεμεντέ και το απάνεμο λιμανάκι του Φάρου είναι μόνο μερικά από αυτά. Αν υπάρχει ένα χωριό που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτείτε, αυτό είναι το Κάστρο, η παλιά πρωτεύουσα που διατηρεί αναλλοίωτη την οχυρωματική μεσαιωνική (ενετική) μορφή του με τα “σφιχταγκαλιασμένα” σπίτια. Αυτό το χωριό δεν θα ησυχάσει αν δεν σε κάνει να ξεχάσεις. Όλο το χειμώνα ετοιμάζει τα μαγικά φίλτρα που θα καταδικάσουν στη λήθη δουλειά, υποχρεώσεις και οτιδήποτε καταλαμβάνει πολύτιμο χώρο στο μυαλό μας. Θα επιμείνει, γι' αυτό είναι μάταιο να αντισταθείς. Σκαρφαλωμένο σε ορεινό σκηνικό, το Κάστρο συνεχίζει να αμύνεται σε οτιδήποτε δήθεν ή περιττό. Γι' αυτό κι εμείς εκεί βρήκαμε το σύγχρονο νησί των Λωτοφάγων.

Κι έπειτα είναι η γαστρονομία. Νικόλαος Τσελεμεντές είναι οι πιο συχνές λέξεις που ακούς εδώ. Και όχι άδικα, αφού ο γνωστός αρχιμάγειρας γεννήθηκε στα Εξάμπελα. Σήμερα οι συντοπίτες του συνεχίζουν να απογειώνουν την τοπική κουζίνα με ρεβυθοκεφτέδες, αμπελοφάσουλα με σκορδαλιά, καπαροσαλάτα, μαστέλο (αρνάκι στον ξυλόφουρνο με άνηθο και κρασί) και φυσικά την κυριακάτικη παραδοσιακή ρεβιθάδα (ροβιθάδα στα σιφνέικα), που ψήνεται από το βράδυ του Σαββάτου όλη τη νύχτα στο φούρνο με ξύλα.Οι ντόπιοι τηρούν ευλαβικά τις παραδόσεις τους. Οι σιφναίικοι γάμοι, τα "τσούνια", τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα, τα αποκριάτικα "καμηλώματα", και η μελωδική ντοπιολαλιά είναι κάποια από τα έθιμα και τις συνήθειες της Σίφνου που διατηρούνται αναλλοίωτα ως τις μέρες μας. Και φυσικά τα φημισμένα σιφναίικα πανηγύρια με το τελετουργικό τους μοιρασμένα σ΄ όλη τη διάρκεια του χρόνου απευθύνονται σε όλο τον κόσμο και οργανώνονται από απλούς πολίτες, τους λεγόμενους "πανηγυράδες". Το μεγαλύτερο πανηγύρι του νησιού είναι αυτό της πολιούχου του νησιού Παναγίας Χρυσοπηγής που γιορτάζεται της Αναλήψεως. Οι ντόπιοι είναι υπερήφανοι και για την αγγειοπλαστική τους. “O πηλός είναι γη & μεταφέροντας ιδέες στον πηλό ζωντανεύεις τη γη”, λένε. Αυτή η πανάρχαιη τέχνη ξεκίνησε στο νησί ήδη από τον 3η χιλιετία πΧ. και συνεχίζεται ως σήμερα. Έτσι με το πέρασμα του χρόνου το όνομα «Σιφνιός» ταυτίστηκε με τα επαγγελματικά «τσικαλάς», «αγγειοπλάστης», «κανατάς». Σήμερα λειτουργούν 19 εργαστήρια κεραμικής στο νησί όπου παρασκευάζονται χρηστικά αντικείμενα για το μαγείρεμα ή την αποθήκευση, Χαρακτηριστικά είναι το μαστέλο, το τσικάλι, η κανάτα, η φουφού, το κουρούπι, το πιθάρι, ο αρμεός, τα ποτήρια και τα πιάτα. Η νύχτα θα μας βρει απαραίτητα στη Χρυσοπηγή, το πιο αγαπητό και δημοφιλές σημείο του νησιού, όπου βρίσκεται και η το μοναστήρι της προστάτιδας της Σίφνου. Αν έχει πανσέληνο, στρώνουμε από νωρίς τις πετσέτες μας στα βραχάκια, κάτω από τo μοναστήρι. Μένουμε εκεί μέχρι να δούμε το φεγγάρι να βγαίνει από τη θάλασσα.

Know before you go