Κυκλάδες: 15 γεύσεις-αφορμή για ταξίδι.

Γυρίσαμε τις Κυκλάδες αυτή τη φορά όχι για χάρη κάποιας παραλίας αλλά για να γευτούμε τα πιο χαρακτηριστικά πιάτα τους. Απολαύστε τα!

Κυκλάδες: 15 γεύσεις-αφορμή για ταξίδι.

Οι ντόπιοι λένε πως για να γνωρίσεις έναν τόπο, πρέπει πρώτα να γνωρίσεις τις νοστιμιές του, μιας και δοκιμάζοντας τις γεύσεις του, γνωρίζεις το περιβάλλον, τον πολιτισμό και την οικονομία του. Γυρίσαμε τις Κυκλάδες αυτή τη φορά όχι για χάρη κάποιας παραλίας αλλά για να δοκιμάσουμε τις πιο χαρακτηριστικές γεύσεις τους. Απολαύστε τις!
 
 
Ανάφη: Ζαφορά
Στην Ανάφη ευδοκιμεί αυτοφυώς η ζαφορά (κρόκος). Με τους στήμονες από το άνθος της αρωματίζονται πολλά πιάτα τις τοπικής κουζίνας, κρέατα,  αλλαντικά, ακόμα και ψωμί, πίτες ή κουλούρια. Δοκιμάστε τα ζαφοριστά τυρόψωμα (με αλεύρι, γάλα, μαστίχα, αυγό, σουσάμι και γλυκάνισο) και τα «πιτάρια» σπιτικά μακαρόνια από λεπτό λιαστό φύλλο ζύμης. Το «ανθότυρο», στρογγυλό λευκό μαλακό τυρί από πρόβειο ή κατσικίσιο γάλα, και το «βραστό», σκληρό τυρί από ορό τυρόγαλου και φρέσκο κατσικίσιο γάλα, είναι νοστιμότατα. Οι λάτρεις της κρεοφαγίας απολαμβάνουν εδώ «αιμαθιές» (χοιρινά έντερα γεμιστά με ρύζι αρωματικά βότανα κι αυγολέμονο), «καβουρμά» (ψιλοκομμένο πνευμόνι χοίρου τσιγαριστο με κρεμμύδια και ζαφορά), «τζονάρι» (παστό χοιρινό σβησμένο με κρασί) και «τσιλαρδιά» (γουρουνοκεφαλή βρασμένη με ξύδι και μπαχαρικά). Η Ανάφη παράγει και εξαιρετικό λευκό κρασί με ιδιαίτερα τοπικά γνωρίσματα, που ονομάζεται “στροφυλιάτικο”.
 
 
www.aegeanislands.gr © Κλαίρη Μουσταφέλλου
 
Σίφνος: Ρεβιθάδα
Το μυστικό της νοστιμιάς για τη διάσημη ρεβιθάδα είναι η «σκεπασταριά», το ντόπιο πήλινο τσουκάλι. Η παράδοση θέλει τον άντρα του σπιτιού να το πηγαίνει από το Σάββατο στο φούρνο του χωριού για να το παραλάβει η οικογένεια το επόμενο πρωί, αμέσως μετά την Κυριακάτικη λειτουργία. Θα γευτείτε ακόμα μαστέλο (αρνάκι ή κατσικάκι στο τσικάλι το οποίο αποτελεί το βασικό πιάτο στο τραπέζι του Πάσχα), ρεβιθοκεφτέδες, αμπελοφάσουλα με σκορδαλιά και καπαροσαλάτα.
 
www.aegeanislands.gr © Βάλυ Βαϊμάκη
 
 
Άνδρος: Φουρτάλια
Όπως και στη γειτονική Τήνο, ήταν το γρήγορο και εύκολο φαγητό των ντόπιων. Η παλιά συνταγή τη θέλει να μαγειρεύεται στο λίπος του χοίρου (γλίνα) όπου βάζουν λουκάνικα, λαρδί, λούζα (παστό χοιρινό), πατάτες που προ-τηγανίζουν στο λιωμένο λίπος, αυγά, τυράκια (λαδοτύρια, χλωροτύρια, κεφαλοτύρι), αλάτι, πιπέρι. Η λούζα της Άνδρου προέρχεται από το μέρος του χοιρινού που ονομάζουμε κόντρα, γι' αυτό λέγεται και «βασιλικιά». Το πιο γνωστό γλυκό στην Ανδρο είναι το αμυγδαλωτό που προσφέρεται σε γάμους και πανηγύρια και φτιάχνεται από ασπρισμένα αλεσμένα αμύγδαλα ή από αμυγδαλόπαστα, μαρέγκα, και μερικές φορές σιμιγδάλι.
 
 
 
Κίμωλος: Λαδένια
Το πιο γνωστό τοπικό έδεσμα είναι η λαδένια: ένα μοναδικό, καθαρά Κιμωλιάτικο προϊόν που φτιάχνεται με ζυμάρι, φρέσκια ντομάτα, κρεμμύδι και ελαιόλαδο. Λαδένια, τυρένια (είδος ανοικτής τυρόπιτας με φύλλο ζύμης ψωμιού), ελένια (ψωμί γεμισμένο με κορωνέϊκες ελιές) και παξιμάδια με σκινόκοκκο θα βρείτε στους φούρνους του νησιού. Στους γάμους κερνούν τους καλεσμένους γλυκά κουλούρια με περίτεχνα σχέδια και παστέλι.
www.aegeanislands.gr © Κλαίρη Μουσταφέλλου
 
Σαντορίνη: Φάβα
Εδώ η επιλογή ήταν δύσκολη. Κι αυτό γιατί η άνυδρη ηφαιστειακή γη με την επιβλητική ομορφιά συντροφεύεται από μοναδικές γεύσεις: φάβα, ντοματάκι, κρασί έχουν κάνει τη Σαντορίνη γνωστή στα πέρατα του κόσμου. Η φάβα Σαντορίνης είναι αναγνωρισμένη από την ΕΕ ως Προϊόν Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) ενώ οι φυσικοχημικές ιδιότητές της, της επιτρέπουν να μαγειρεύεται πολύ εύκολα και να χυλώνει ομοιόμορφα, αποκτώντας εξαιρετική αφρώδη υφή και χαρακτηριστική υπόγλυκη γεύση. Η διάσημη μικρόκαρπη τομάτα της Σαντορίνης, γνωστή ως “Τοματάκι Σαντορίνης”, είναι μια  ποικιλία με ανεπανάληπτα χαρακτηριστικά που ευδοκιμεί χάρη στο άνυδρο έδαφος του νησιού. Ο περίφημος τοματοπελτές Σαντορίνης παράγεται  από την ίδια ποικιλία τομάτας. Η σπανιότητα και η διαχρονικότητα του σαντορινιού αμπελώνα βρίσκει την καλύτερή της έκφραση στην ποικιλία του ασύρτικου δίνοντας κρασιά παγκόσμιας αναγνώρισης.
 
www.santorini.gr © Αντώνης Ελευθεράκης
 
www.aegeanislands.gr © Βάλυ Βαϊμάκη
 
 
Πάρος: Κρασί
Η φήμη του παριανού κρασιού χάνεται στα βάθη των αιώνων: ένα ρουμπινί, βαθυκόκκινο κρασί, είτε γλυκό λιαστό, είτε ξηρό μπρούσκο, με χαρακτηριστική πάντα, έντονη, φρουτώδη και μεστή γεύση. Γιορτή για τους ντόπιους είναι και η απόσταξη της σούμας, οι οποίοι μαζεύονται κάθε φθινόπωρο στα ρακιδιά (καζάνια) και δοκιμάζουν τη σούμα της νέας σοδειάς. Αγαπημένα παριανά πιάτα είναι τα ρεβίθια στον φούρνο σε πήλινο τσουκάλι, η κακαβιά, η γούνα (λιαστό παστό ψάρι), το σαλατούρι (σαλάχι σαλάτα), οι κολοκυθοκεφτέδες και οι ντοματοκεφτέδες αλλά και τα μανιτάρια που τρώγονται αλευρωμένα τηγανητά ή ψητά στη σχάρα, πάντα με τη συνοδεία λεμονιού.
 
 
 
 
Κύθνος: Σφουγγάτο
Είναι το πιο χαρακτηριστικό πιάτο του νησιού και πρόκειται για ένα είδος τυροκροκέτας ή τυροκεφτέ. Γίνεται με το «ξινό», το παραδοσιακό, μαλακό, ανάλατο θερμιώτικο τυρί και εναλλακτικά με το αλατισμένο «τρίμμα» που έχει πιο ξινή γεύση. Μην παραλείψετε να γευτείτε το θερμιώτικο μέλι που έχει πολύ μεγάλη περιεκτικότητα σε θυμάρι και θεωρείται από τα καλύτερα στον κόσμο, κάπαρη, που φυτρώνει στα απόκρημνα βράχια αλλά και το περίφημο θερμιώτικο κρασί που είναι γνωστό από την αρχαιότητα.
 
  
 
 
Κέα: Πασπαλάς
Στη Τζιά μπορείτε να δοκιμάσετε τον λεγόμενο «πασπαλά» (κομμάτια χοιρινού μαγειρεμένα με ντομάτα και αυγά), τα «τσίγαρα» (κομμάτια χοιρινού με λίπος), τη λόζα (καπνιστό χοιρινό κρέας), λουκάνικα καπνιστά με μυρωδικά) και τοπικά τυριά -όπως ξυροτύρι, μυζήθρα, ξινό, κοπανιστή. Ονομαστό είναι και το ντόπιο κρασί, το μαυρούδι ενώ θα πρέπει να προμηθευτείτε θυμαρίσιο μέλι, παστέλι, χειροποίητα γλυκά κουταλιού και αμυγδαλωτά. 
 
www.aegeanislands.gr © Ιωάννα Νικολαρεΐζη
 
Ανακαλύψτε τις υπόλοιπες χαρακτηριστικές γεύσεις των Κυκλάδων πατώντας επόμενο.
 
Tags:Κυκλάδες φαγητό γαστρονομία 

Προηγούμενο

Κάρπαθος: Το μυστικό της ευζωΐας

Επόμενο

Πελοπόννησος: Τα καλύτερα τραπέζια της