Το μυστικό χωριό

Χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια ώσπου οι ανήσυχοι ταξιδιώτες να προσπεράσουν τις Μηλιές και τη Βυζίτσα και να συνεχίσουν για ακόμα λίγα χιλιόμετρα προς το απομακρυσμένο χωριό, τις Πινακάτες. Κι από τότε τα πέτρινα κτίρια, η μεγάλη πλατεία, η κρήνη, ο υπεραιωνόβιος πλάτανος, η γκρι πέτρα και η πυκνή βλάστηση στο φόντο τους κάνουν να επιστρέφουν ξανά και ξανά για να παραδοθούν στην παραμυθένια αύρα του χωριού. Μπαίνοντας στο χωριό, στην πλατεία, ο αέρας μυρίζει κρέας που τσικνίζεται. Συνοδοιπόροι μας οι μυημένοι που άφησαν στην άκρη του χωριού τα τζιπ τους για να καθίσουν στις ταβέρνες. Δίσκοι υπερφορτωμένοι με πηλιορείτικες λιχουδιές, σπετζοφάι που σπάει μύτη, πικάντικα λουκάνικα και ντόπιο γαλοτύρι, μυρωδάτες χορτόσουπες και τραχανάς καυτός. Κόσμος που πίνει και γελάει. Έξω η υγρή οσμή των φύλλων που σε λίγο καιρό θα έχουν στρώσει τα πάντα. Τα πανύψηλα πλατάνια δύσκολα αφήνουν το φως του απογευματινού ήλιου να περάσει ανάμεσα από τις φυλλωσιές τους. Οι μυρωδιές από τους ώριμους καρπούς του δάσους είναι μεθυστικές.

Προηγούμενο

Αμανίτες και κρυστάλλινα νερά

Επόμενο

Επιστροφή στο χωριό

Πινακάτες

Πινακάτες